Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Cechy przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka typu A i B.

Przewlekłe zapalenie żołądka typu A i typu B to dwie różne formy choroby. Typ A Uważa się za chorobę autoimmunologiczną (związaną z zaburzeniem funkcjonowania układu odpornościowego, która zaczyna postrzegać własne tkanki jako obce i uszkadza je). Typ B to antraliczne zapalenie żołądka (powód: błona śluzowa żołądka ulega zapaleniu, z powodu infekcji bakteryjnej, najczęściej - Ta bakteria Helicobacter).

Ogólne informacje o przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka

Objawy przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka typu A i B są wyraźne, gdy dieta nie jest przestrzegana i stosowanie niezdrowej żywności. Do zaostrzenia często towarzyszą silne skurcze i ból. Z objawami, takimi jak krew w wymiotach lub kale, należy niezwłocznie udać się do szpitala. Objawy te są charakterystyczne dla przewlekłego wrzodziejącego zapalenia żołądka i zapalenia żołądka i dwunastnicy. Mogą to być objawy perforacji owrzodzenia i krwawienia z żołądka. Warunki są bardzo niebezpieczne dla życia i wymagają natychmiastowej hospitalizacji.

Konsekwencje przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka

Bez względu na to, jaki rodzaj przewlekłego stanu zapalnego zostanie zdiagnozowany, leczenie należy wykonać natychmiast, ponieważ stan zapalny może powodować poważne komplikacje, w tym:

  • krwawienie wewnętrzne;
  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa;
  • anemia;
  • zapalenie trzustki;
  • przedłużone wymioty spowodują odwodnienie;
  • wyczerpanie ciała;
  • wrzód żołądka, 12 wrzód dwunastnicy;
  • zapalenie żołądka i jelit;
  • rak żołądka i dwunastnicy.

Rozpoznanie przewlekłego stanu zapalnego

Badanie diagnostyczne mające na celu identyfikację każdego rodzaju przewlekłego zapalenia żołądka przeprowadza się po uprzedniej konsultacji z gastroenterologiem i endoskopistą. Rozpoznanie obejmuje testy laboratoryjne, endoskopię, patologiczne, instrumentalne metody badania.

Aby zidentyfikować przyczynę przewlekłej choroby, osoba oddaje krew, kał, przechodzi testy oddechowe. Wszystko to pozwala nam dokładnie zdiagnozować, zrozumieć, jakiego rodzaju nieżyt żołądka ma osoba - A lub B. Leczenie bezpośrednio zależy od tego.

Leczenie leków

Leczenie polega na przyjmowaniu leków na bazie roślin leczniczych; wizyty w sanatorium (w przypadku braku zaostrzenia przewlekłego zapalenia żołądka). Leczenie farmakologiczne zależy od rodzaju zapalenia żołądka. Jeśli zapalenie jest spowodowane zakażeniem bakteryjnym, przepisuje się leki przeciwbakteryjne. Ogólne zasady leczenia są receptą na środki zobojętniające kwas (związek zobojętniający kwas); leki przeciwhistaminowe (zmniejszenie wytwarzania kwasu chlorowodorowego); środki przeciwskurczowe, absorbenty.

Leczenie jest przepisywane w każdym indywidualnym porządku, w zależności od wieku pacjenta, stadium choroby, obecności współistniejących patologii.

Dieta

Ważną rolę w terapii odgrywa prawidłowe odżywianie i zdrowy styl życia. Jeśli masz przewlekły typ zapalenia żołądka A i B, powinieneś przestrzegać diety przez resztę swojego życia. W ten sposób można zapobiec nawrotom patologii i przedłużyć okres remisji.

Podstawowe zasady żywienia:

  • jeść frakcję - często w małych porcjach;
  • wyeliminować poszczenie, przejadanie się;
  • przed jedzeniem ostrożnie posiekaj jedzenie;
  • nie akceptować produktów żywnościowych, które przyczyniają się do powstawania gazu, zwiększają kwasowość;
  • pij dużo płynów;
  • wykluczyć tłuste, słone, smażone, wędzone produkty;
  • Nie bierz alkoholu, nie pij kawy, mocnej herbaty.

Po zjedzeniu można jeść owsiankę, makaron, warzywa po obróbce cieplnej, owoce bezkwasowe, mięso i ryby o niskiej zawartości tłuszczu, bezkwasowe produkty mleczne, jajka, wczorajszy biały chleb, marmoladę, napoje owocowe, galaretkę. Naczynie wolno piec, gotować, duszone. Możesz użyć powolnego kuchenka, szybkowar, parowiec.

Zapalenie błony śluzowej żołądka A i B rozwija się z różnych powodów, ale może prowadzić do tych samych poważnych konsekwencji. Dlatego przy pierwszych objawach patologii należy natychmiast skontaktować się ze szpitalem.

Rodzaje gastritis

21 listopada 2016, 2:37 Artykuł eksperta: Svetlana Aleksandrovna Nezvanova 0 12,569

Zapalenie błony śluzowej żołądka jest procesem zapalnym w wewnętrznej ściance żołądka. Takie przewlekłe choroby dzieli się na trzy główne grupy: A (autoimmunologiczna), B (bakteryjna), C (chemiczna). Każdy ma określone cechy, objawy kliniczne, od których zależy wybór taktyki terapeutycznej.

Klasyfikacja i patogeneza

  • Nieżyt żołądka typu A. Choroba autoimmunologiczna, lokalizacja - dno. Zapalenie jest wywoływane przez przeciwciała skierowane do komórek pokrywających, które wytwarzają kwas chlorowodorowy i specyficzny enzym.
  • Nieżyt żołądka typu B. Uważany jest za najczęstszą postać choroby przewlekłej. Jest on wywoływany przez bakterie Helicobacter, które wpływają na mikrośrodki na błonach narządu.
  • C typowe zapalenie żołądka typu C. Forma chemiczna, w której kwas żółciowy i refluks lysolecytyny (refluks) do żołądka. To przyczynia się do uszkodzenia ścian ciała. Podobne obrażenia pojawiają się w przypadku nadużywania napojów alkoholowych, leków.

Warto zauważyć, że typ A może rozwijać się pod wpływem czynników dziedzicznych. Główną przyczyną tej choroby jest nieprzestrzeganie zasad jedzenia, spożywania grubej żywności, słonych, wędzonych, pikantnych potraw itp.

Objawy kliniczne

Autoimmunologiczne zapalenie błony śluzowej żołądka

Zapalenie żołądka typu A nie jest powszechne, zdiagnozowane w 5% przypadków. Charakteryzuje się długim okresem bezobjawowym. Z reguły pacjenci udają się do lekarza, gdy pojawia się anemia złośliwa (stan, w którym dochodzi do zaburzeń krwi z powodu niedoboru witaminy B12). Początkowo układ nerwowy i szpik kostny są uszkodzone. W tym samym czasie pacjent szybko się męcza, ciągle chce spać, kończyny stopniowo tracą wrażliwość, czasem na języku pojawia się pieczenie. W rzadkich przypadkach rozwijają się objawy dyspeptyczne:

  • bóle nudności, uczucie ciężkości po jedzeniu;
  • nudności;
  • pojawienie się nieprzyjemnego smaku w ustach;
  • pojawienie się odbijania, które zostaje zastąpione przez zgagę;
  • rozwój biegunki i zaparć, które zastępują się nawzajem.

Po zbadaniu pacjenta lekarz zauważa, że ​​skóra pacjenta jest blada, twardówka jest żółtawa (co jest związane z naruszeniem przepływu żółci). Zmiany zauważalne są w języku - staje się gładkie, lśniące. Z powodu braku witaminy B12 koordynacja jest zakłócona, traci się czułość na wibracje, zwiększa się napięcie mięśni.

Bakteryjne zapalenie żołądka

Przewlekłe zapalenie żołądka typu B jest najczęstsze. Jest to przewlekła, niezapalotowa choroba, która rozwija się głównie w części żołądka, wywołując bakterie Helicobacter. Często ten rodzaj choroby objawia się objawami wrzodziejącymi:

  • ból w okolicy nadbrzuszu na czczo lub w nocy;
  • nudności z wymiotami;
  • kwaśne odbijanie z zgagą;
  • problemy ze stolcem (zwykle zaparcie).

Powyższe objawy rozwijają się w wyniku zwiększenia funkcji tworzenia kwasu, który pojawia się jako odpowiedź na porażkę antrum. Warto zauważyć, że czasami choroba przebiega bez wyraźnych objawów.

Refluksowe zapalenie żołądka

C typowe zapalenie żołądka typu C jest przewlekłe, z ciągłym refluksem treści jelitowej do żołądka. To jest powód rozwoju zmian dystroficznych i nekrobiotycznych w błonach śluzowych narządu trawiennego. Należy zauważyć, że kliniczne objawy choroby nie zawsze odpowiadają stopniu uszkodzenia. W niektórych przypadkach choroba nie wykazuje żadnych objawów. Typowe objawy refluksowego zapalenia żołądka to:

  • ostra utrata masy ciała;
  • nudności i wymioty z żółcią;
  • ciężar w żołądku, niezależnie od posiłku;
  • gorzki smak w ustach;
  • biegunka, naprzemienne zaparcia;
  • obrzęk.
Powrót do spisu treści

Środki diagnostyczne

Aby uzyskać dokładną diagnozę, podejmowane są określone środki diagnostyczne:

  1. Testy krwi / moczu. Przy ich pomocy lekarz z łatwością rozpoznaje proces zapalny. Anemia hiperchromiczna jest również określana na podstawie ogólnej analizy (dotyczy to choroby autoimmunologicznej).
  2. Coprogram. W odchodach może znajdować się ukryta krew, niestrawione cząstki żywności, zwłaszcza jeśli aktywność wydzielnicza żołądka jest zmniejszona.
  3. EGD i histologia. Jeśli fibrogastroduodenoskopia nie jest możliwa (chociaż świadectwo tego badania uznaje się za decydujące w formułowaniu diagnozy), koszt badania rentgenowskiego narządu za pomocą środka kontrastowego (baru). Jednak w tym przypadku prześwietlenie jest mniej informatywne. Również do badania histologicznego pobiera się biopsję.
  4. Badanie funkcji wydzielniczej. Przeprowadza się go za pomocą specjalnej sondy. Jeśli istnieją przeciwwskazania do stosowania sondy, test przeprowadza się przez testowanie Sali lub Masevich. Jednak metody bezdętkowe mają mniej informacji, są jedynie orientacyjne.
  5. Wykrywanie Helicobacter. Standardową procedurą jest pobranie biopsji z późniejszym wybarwieniem według określonego schematu, po czym próbki są badane pod mikroskopem. Zastosuj i biometod - wyprodukuj posiew mikroorganizmu w pożywce.
  6. Manometria Metoda ma charakter informacyjny w diagnozowaniu choroby refluksowej choroby. Manometria określa ciśnienie w dwunastnicy (zwykle wynosi ona do 130 mm wody, art., Z chorobą wzrasta do 240 mm wody).

Ważne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia obecności wrzodu żołądka i dwunastnicy, przepukliny przeponowej, zapalenia przełyku i nowotworów.

Terapia

Leczenie przewlekłej choroby dowolnego typu powinno być kompleksowe. Należy wykluczyć zewnętrzne przyczyny zapalenia żołądka - rzucić palenie, pić alkohol, złe odżywianie. Leki są przepisywane ściśle indywidualnie, w zależności od objawów i stadium choroby. Szczególne znaczenie ma dieta.

Leczenie zapalenia żołądka typu A.

Nie ma konkretnych środków terapeutycznych dla tej formy choroby. Do niedawna lekarze stosowali terapię zastępczą, jeśli zaburzenia czynności przewodu pokarmowego zostały zaburzone. Jednak skuteczność tego leczenia nie została udowodniona, więc jest on coraz rzadziej wykorzystywany. W zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki, która często towarzyszy zapaleniu żołądka, przepisywane są enzymy trzustkowe.
Jeśli podczas badania wykryto anemię mahaloblastyczną (potwierdzoną przez badanie szpiku kostnego), roztwór oksykobalaminy podaje się domięśniowo. Terapia taka może trwać przez całe życie z odpowiednimi wskaźnikami.

Wpisz B

Leczenie odbywa się zgodnie z Maastricht Consensus II (2000) i składa się z:

  • W terapii pierwszej linii. Blokery do pompy protonowej stosuje się dwa razy dziennie, razem z klarytromycyną, amoksycyliną i metronidazolem. Przebieg leczenia to tydzień.
  • W terapii drugiej linii. Stosuje się blokery pompy protonowej, subsalicylan bizmutu, metronidazol, tetracyklinę. Kurs trwa tydzień.
Powrót do spisu treści

Wpisz C

Leczenie lekami ma na celu normalizację ruchliwości przewodu pokarmowego. W tym celu Motilium podaje się tabletkę trzy razy dziennie. W celu zneutralizowania szkodliwego działania kwasu żółciowego zaleca się "Hottestyraminę", równolegle pacjent przyjmuje "Maalox" lub "Fosphalugel". Użycie kwasu ursodeoksycholowego również zakończyło się powodzeniem. Interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadku niedrożności organicznej dwunastnicy.

Interwencja operacyjna

Rozsądnym wskazaniem do zabiegu jest proces złośliwości, czyli przekształcenie zapalenia żołądka w nowotwór onkologiczny. Ponadto operacji nie można wykonać z otwarciem krwawienia i innymi powikłaniami, które prowadzą do choroby.

Zgodność z systemem

Podczas leczenia chorób przewlekłych żołądka ważne jest, aby przestrzegać pewnego schematu. Przede wszystkim trzeba zrezygnować ze złych nawyków, unikać stresujących sytuacji. Staraj się nie obciążać układu nerwowego, nie odczuwać złych emocji, prowadzić umiarkowanej aktywności fizycznej. Jeśli to konieczne, lekarz może przepisać leki uspokajające lub przeciwdepresyjne. Aby jeść jest konieczne i prawidłowe. Zwróć uwagę na to, co jesz, powiedz nie na przekąski w ruchu, fast-food.

Jedz jedzenie lepiej frakcjonalnie i często porcje powinny wynosić do 200 gramów. Wraz z dobrym odżywianiem pomoże w zdrowym śnie (co najmniej 8 godzin), wchodzi na świeże powietrze.

Dietoterapia

Dieta - podstawa leczenia przewlekłych chorób przewodu pokarmowego. Ważne jest, aby jedzenie było pełne, zrównoważone. Gdy zaostrzenia powinny podlegać ścisłym ograniczeniom, głodować. Przy złagodzeniu objawów produkty są stopniowo wprowadzane do menu. Preferowane są dania na parze, gotowane lub pieczone.

Z typem A

Menu składa się z:

  • niskotłuszczowe odmiany ryb, mięsa (gotowane, pieczone);
  • ryby, mięso, grzyby, zupy warzywne;
  • surowe, gotowane, pieczone warzywa / owoce;
  • ser nie pikantny, szynka o niskiej zawartości tłuszczu, śledź solony (musi być wcześniej namoczony przed użyciem);
  • przydatne kissels, duszone owoce, wywary z owoców róży, słaba herbata, świeże soki;
  • czerstwy chleb, domowe krakersy, suche ciasto.
  • smażone, pikantne, słone, tłuste potrawy;
  • konserwy rybne / mięso;
  • świeżo upieczone babeczki, ciasta (smażone);
  • zimne napoje gazowane, lody;
  • napoje alkoholowe.
Powrót do spisu treści

Z typem B

  • mleko (krowa / koza);
  • śmietana, twarożek (ten drugi musi być odtłuszczony);
  • miękkie jabłka, gruszki, banany;
  • zboża, makaron;
  • gotowane warzywa (możesz gulasz, upiec);
  • chude mięso, ryby.
  • tłuste / bogate buliony;
  • smażone, ostre, wędzone, solone;
  • sfermentowane lub surowe warzywa;
  • produkty piekarnicze;
  • zimne i napoje alkoholowe.
Powrót do spisu treści

Z typem C

W tego typu schorzeniach schemat diety ma na celu zachowanie błony śluzowej żołądka. Tak więc jedzenie w żadnym wypadku nie powinno być traumatyczne dla ścian ciała. Wykluczone ostre, smażone, grube potrawy. Żywność powinna być spożywana w stanie półpłynnym. Szczególnie przydatne są różne zupy. Dozwolone:

  • tłusty twaróg o niskiej zawartości tłuszczu;
  • jajka na miękko;
  • kaszki na wodzie, które muszą być dobrze ugotowane;
  • tłuczone ziemniaki;
  • kotły parowe.

Po ustąpieniu objawów menu zawiera soki, ograniczoną listę owoców / warzyw, galaretek, kompotów. Pod ścisłym zakazem:

  • smażone, tłuste;
  • chleb;
  • słodkie, w tym dżemy i produkty pszczelarskie;
  • napoje alkoholowe itp.
Powrót do spisu treści

Środki zapobiegawcze

Przede wszystkim musisz pozbyć się infekcji Helicobacter pylori, ponieważ to ona najczęściej prowokuje rozwój przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka. Ponadto:

  • zorganizować styl życia;
  • uważaj na jedzenie;
  • wyeliminować szkodliwe skutki na żołądek;
  • porzucić złe nawyki.
Powrót do spisu treści

Konsekwencje

Zapalenie żołądka samo w sobie nie jest straszne, ale jego konsekwencje mogą zagrozić życiu pacjenta. Wśród komplikacji:

  • choroby wrzodowe;
  • zapalenie trzustki;
  • nowotwory złośliwe;
  • krwawienie wewnętrzne;
  • anemia i wiele innych.
Powrót do spisu treści

Prognozy

Przy przewlekłych postaciach zapalenia błony śluzowej żołądka rokowanie jest bardzo korzystne. Ale tylko pod warunkiem terminowego poszukiwania pomocy specjalisty, diagnozy i kompleksowego leczenia.

Konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza, prowadzenie działań zapobiegawczych, przyjmowanie przepisanych leków.

Trzy rodzaje zapalenia żołądka A B C: cechy leczenia i diagnostyki

Zapalenie błony śluzowej żołądka jest częstą patologią, w której dochodzi do zmiany błony śluzowej żołądka. Ale nie wszyscy wiedzą, że termin ten ukrywa kilka podtypów choroby - zapalenie żołądka typu A, B i C - każdy z nich wyróżnia się klinicznymi objawami i wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego. Zobaczmy, jaki rodzaj symptomatycznego obrazu ma każdy rodzaj zapalenia żołądka, jakie nowoczesne metody leczenia i zapobiegania są stosowane.

Rodzaje zapalenia żołądka

Klasyfikacja odmian żołądkowego zapalenia żołądka jest przeprowadzana na podstawie etiologicznej, to znaczy na podstawie czynnika, który wywołuje rozwój i progresję choroby.

Typ A - autoimmunologiczne przewlekłe zapalenie żołądka

Zapalenie żołądka typu A diagnozuje się w około 5% przypadków, tj. Jego częstość występowania jest niska. Mechanizm uszkodzenia błony śluzowej żołądka występuje w wyniku zakłócenia układu odpornościowego.

Odporność wytwarza komórki, które chronią ciało przed obcymi komórkami, które są źródłem potencjalnego zagrożenia. Przeciwciała atakują antygeny, niszcząc je lub wiążąc. Ale gdy odporność nie działa, przeciwciała atakują nie tylko komórki obce, ale także tkanki własnego organizmu.

Tak więc, autoimmunologiczne atroficzne zapalenie żołądka występuje z powodu ataku przeciwciał na komórki błony śluzowej żołądka, które produkują enzymy i kwas chlorowodorowy.

Wiadomo, że czynnik dziedziczny ma niewielkie znaczenie w występowaniu tej patologii. Dlatego osoby, których krewni cierpią na autoimmunologiczne zapalenie błony śluzowej żołądka, powinni zwracać szczególną uwagę na środki zapobiegające chorobom przewodu pokarmowego.

Typ B - przewlekłe zapalenie żołądka Helicobacter

Nieżyt żołądka tego typu jest statystycznie wykrywany znacznie częściej niż inne podtypy choroby. Przyczyną jego rozwoju jest Helicobacter pylori (Helicobacter pylori), który infekuje tkanki żołądka i dwunastnicy.

Toksyny i ureazy, które bakteria wydziela, powodują uszkodzenie błony śluzowej narządów, a same bakterie powodują zapalenie tych uszkodzeń. Próbując pozbyć się źródła zapalenia, żołądek zaczyna wytwarzać jeszcze więcej kwasu solnego, który zjada ściany narządu. Zatem najpierw rozwija się zapalenie żołądka, a następnie, bez odpowiedniego leczenia, wrzód i rak żołądka.

  • Helicobacter ma wysoki stopień odporności na środowisko. Większość patogennych bakterii umiera w kwaśnym środowisku żołądka, ale Helicobacter przeżywa dobrze w kwasie.
  • Możesz dostać to przez brudne ręce, ślinę, jedzenie.
  • Według statystyk, można go znaleźć w przewodzie pokarmowym 70% ludzi.

Typ C - przewlekłe zapalenie żołądka: refluks żołądka

Zapalenie żołądka tego typu występuje w wyniku refluksu, w którym zawartość pęcherzyka żółciowego dostanie się do żołądka, podrażniając jego ściany. Podobny efekt występuje w przypadku nadużywania alkoholu i narkotyków (głównie przeciwzapalnych leków niesteroidowych).

Ważne jest, aby wiedzieć, że czasami występuje również mieszany typ zapalenia żołądka, w którym błona śluzowa żołądka jest po raz pierwszy atakowana przez bakterie helicobacter, a następnie układ odpornościowy atakuje komórki dotknięte stanem zapalnym błony śluzowej żołądka.

Diagnostyka

Rozpoznanie każdego rodzaju zapalenia błony śluzowej żołądka jest kluczowe dla szybkiego i właściwego leczenia. W procesie tym stosowane są metody diagnostyki laboratoryjnej i funkcjonalnej:

  • kliniczne i biochemiczne testy krwi, które wykrywają obecność procesu zapalnego w organizmie (podwyższone leukocyty i ESR) lub potwierdzają anemię hiperchromiczną, jako marker autoimmunologicznego typu zapalenia żołądka;
  • analiza kału w celu wykrycia śladów krwi i niestrawionego pokarmu, charakterystyczna dla wszystkich typów zapalenia żołądka;
  • fibrogastroscopy - metoda badania żołądka za pomocą sondy, która jest podawana doustnie w celu zbadania stanu błony śluzowej na monitorze urządzenia;
  • wykrywanie Helicobacter przez biopsję i badanie mikroskopowe tkanek;
  • Manometria jest główną metodą stosowaną w rozpoznaniu zapalenia żołądka typu C, które jest ciśnieniem w dwunastnicy, jeśli przekracza normę 130 mm Hg. Art., Możemy mówić o obecności refluksowego zapalenia żołądka.

Równie ważny jest obraz symptomatyczny, czyli skargi pacjenta na recepcję u terapeuty lub gastroenterologa.

Zapalenie żołądka typu A.

Autoimmunologiczne zapalenie żołądka występuje rzadko, ale jego głównym zagrożeniem jest nieuleczalność i utajony wyciek. Dlatego też dla każdej osoby przydatne jest poznanie objawów obecności choroby i zasad żywienia, które spowalniają progresję.

Objawy

Autoimmunologiczne zapalenie błony śluzowej żołądka jest bezobjawowe przez długi czas, więc szansa na zdiagnozowanie go we wczesnym stadium jest prawie minimalna. Utajona postać choroby może trwać przez kilka lat, po czym anemia rozwija się w wyniku niedoboru B12. Dlatego objawy, z którymi pacjent przychodzi do lekarza, są bardziej związane z naruszeniem układu nerwowego, a nie trawiennego:

  • słabość
  • zmęczenie
  • senność

Kiedy choroba przechodzi do postaci otwartej, pacjent ma następujące objawy:

  • tępy ból w jamie brzusznej, którego występowanie nie koreluje z czasem jedzenia;
  • nudności;
  • nieprzyjemny smak w ustach;
  • przemiana zaparć i biegunki.

Z obrazu klinicznego jest oczywiste, że ten podtyp zapalenia żołądka nie ma specyficznych objawów związanych z pracą układu trawiennego. Dlatego też, jeśli podejrzewa się chorobę, lekarz przede wszystkim wyklucza zapalenie żołądka typu B i C, które jest łatwiejsze do zdiagnozowania za pomocą diagnostyki instrumentalnej i laboratoryjnej.

Leczenie

Obecnie nie istnieje leczenie genetyki autoagresyjnej zapalenia żołądka. Czasami lekarze stosują terapię substytucyjną, przepisując pacjentom enzymy. Jednak skuteczność tej metody leczenia nie jest potwierdzona danymi klinicznymi.

W przypadku zapalenia żołądka typu A ważne jest leczenie niedokrwistości mahaloblastycznej, jeżeli zostało potwierdzone po badaniu szpiku kostnego. W tym celu pacjentowi przepisano domięśniowe podawanie leku Oxycobalamin na całe życie.

Zasady diety

Dieta dla genetyki autoagresyjnej zapalenia żołądka powinna być przez całe życie. Dlatego bardzo ważne jest dostosowanie zaleceń lekarza do własnych upodobań smakowych. W takim przypadku możliwe będzie spowolnienie postępu patologii.

Zapalenie żołądka typu B.

Jest to najczęstszy rodzaj zapalenia błony śluzowej żołądka, stanowiący ponad 70% wszystkich zdiagnozowanych przypadków.

Zewnętrzne (egzogenne) czynniki, które "wyzwalają" początek procesu zapalnego, to zaburzenia jedzenia (przejadanie się, zbyt długa przerwa między posiłkami itd.), Nadużywanie tłustych, pikantnych lub słonych produktów spożywczych, złe nawyki (przede wszystkim alkohol i palenie).

Endogenne (wewnętrzne) przyczyny zapalenia żołądka typu B obejmują choroby innych narządów, które wpływają na stan błony śluzowej żołądka i jego funkcję wydzielniczą (na przykład dysfunkcja gruczołów nadnerczy, choroby powodujące zakłócenia w procesach metabolicznych itp.).

Ale główne miejsce zajmuje infekcja przewodu pokarmowego przez mikroorganizmy. Bakterie HP atakują wewnętrzną wyściółkę żołądka, przylegają do komórek nabłonka i wytwarzają ureazę (enzym, który rozkłada mocznik na dwutlenek węgla i amoniak), zakłócają prawidłową reprodukcję komórek i regenerację błony śluzowej, która jest najczęściej odnawianym systemem w organizmie. Migracja przez wici w soku żołądkowym i śluzie, bakterie tworzą mikrokanały. W ten sposób zostaje naruszona integralność i warstwa ochronna błony śluzowej, następuje efekt toksyczny: kwas chlorowodorowy i pepsyna przenikają do wnętrza, powodując rozwój procesu zapalnego.

Rozwój przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka występuje w następujący sposób: zmiany błony śluzowej, na początku choroby ekscytujące antrum żołądka, rozprzestrzenił się na dno. Zmiany zachodzące w nabłonku z biegiem czasu stają się głębsze, zanikowe. Choroba jest dobrze leczona, ale w przypadku zaostrzenia przewlekły proces zapalny może przekształcić się w chorobę wrzodową, a jej ognisko może stać się złośliwą chorobą (rak żołądka nigdy nie wystąpił na całkowicie zdrowej błonie śluzowej).

Obraz kliniczny

Zapalenie żołądka typu B może często przebiegać bezobjawowo lub charakteryzować się objawami niestrawności. Po jedzeniu w żołądku odczuwa się uczucie ciężkości, wzdęcia lub wzdęcia. Pacjenci skarżą się na częste odbijanie, mdłości, nieprzyjemny smak w jamie ustnej. Objawy te wskazują na zespół zaburzeń ewakuacji, zwiększone ciśnienie wewnątrzżołądkowe.

W przypadku długotrwałej, aktualnej choroby, pacjenci mają objawy beri-beri, ponieważ gdy wystąpią usterki w procesach trawiennych, organizm nie przyswaja właściwej ilości pewnych użytecznych substancji.

Naprawiono typowe zaburzenia: drażliwość, osłabienie, arytmię, niskie ciśnienie krwi, itp.

Metody diagnostyczne

Diagnozę przeprowadza się na podstawie obrazu klinicznego. W badaniu palpacyjnym mogą wystąpić umiarkowane bolesne odczucia przedniej ściany jamy brzusznej w okolicy nadbrzusza. Wydzielanie kwasu chlorowodorowego pozostaje prawie w normalnym zakresie lub może nieznacznie wzrosnąć.

Podczas badania rentgenowskiego charakterystycznymi objawami są następujące objawy:

  • fałdy błony śluzowej są bardziej wyraźne;
  • występuje nadmierne wydzielanie podstawowe;
  • zaburzona funkcja motoryczna dwunastnicy i żołądka.


Podczas gastroskopii uwidacznia się zwiększona ilość śluzu (lub żółci), zaczerwienienie i obrzęk wewnętrznej wyściółki żołądka. Do analizy histologicznej podczas badania endoskopowego pobierane są próbki biopsji. Te metody badań pozwalają określić lokalizację zapalenia żołądka, a także stadium choroby, w oparciu o stopień zmian zachodzących na błonie śluzowej.

Aby określić poziom kwasowości soku żołądkowego, należy odczytywać pH. Wykonuje się ogólną analizę krwi i moczu, przy której ustala się poziom uropepsiny.

Ale jednym z głównych czynników potwierdzających rozpoznanie zapalenia żołądka typu B jest wykrycie bakterii helicobacter i jej produktów przemiany materii. W tym celu przeprowadzane są badania bakteriologiczne, diagnostyka PCR, test immunomorfologiczny na antygeny HP itp.

Przeprowadzając diagnostykę różnicową, należy wykluczyć inne choroby, które mają podobny obraz symptomatyczny: wrzód trawienny, złośliwe nowotwory itp. Ostateczna diagnoza opiera się na kompleksowej analizie obrazu klinicznego i wyników badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Na podstawie uzyskanych danych powstaje taktyka leczenia.

Terapia

Podczas leczenia przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka jakiegokolwiek rodzaju, konieczne jest ścisłe przestrzeganie diety i przestrzeganie diety. Musisz jeść w małych porcjach, najlepiej co najmniej 5 razy dziennie, jedząc jedzenie tylko w ciepłej formie. Konieczne jest całkowite ograniczenie spożycia pikantnych, słonych, smażonych, tłustych, grubych produktów spożywczych. Podczas leczenia pożądane jest porzucenie kawy i napojów gazowanych. Konieczne jest wykluczenie wszystkich czynników zewnętrznych wywołujących chorobę - są to przede wszystkim złe nawyki (nadużywanie alkoholu i palenie papierosów). Bardziej szczegółowo, dietę opisuje gastroenterolog, w zależności od stadium choroby, wyników badania i stanu pacjenta.

Przy zwiększonej kwasowości prowadzi się leczenie zobojętniające kwas solny (na przykład almagel, żołądek, renina), którego celem jest neutralizacja (wiązanie) kwasu solnego. Leki z tej grupy, zawierające aluminium, poprawiają również stan błon śluzowych, promując ich regenerację. Weź leki zobojętniające kwas żołądkowy potrzebują czasu po posiłkach (1-2 godziny), 3 razy dziennie i w nocy.

Do leczenia antralowego zapalenia żołądka stosuje się leki mające wpływ na błonę śluzową żołądka. Lek sukrafalt, posiadający działanie cytoochronne (ochronne), zwiększa produkcję śluzu żołądkowego. Podobne efekty mają de-nol i tribimol.

Ze zwiększonym wydzielaniem soku żołądkowego przepisują leki blokujące receptory H2-histaminy (na przykład Omez). Leki te zapobiegają zwiększonemu wydzielaniu soku żołądkowego, niezależnie od stopnia nasilenia zewnętrznych bodźców.

Przeciwskurczowe są stosowane w celu złagodzenia bolesnych objawów, a preparaty enzymatyczne są stosowane w leczeniu zaburzeń układu pokarmowego.

Głównym celem w leczeniu przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka tego typu jest nie tylko przywrócenie błony śluzowej, ale także zastosowanie złożonych technik medycznych mających na celu całkowite zniszczenie bakterii HP w organizmie (eradykacja). W tym celu do leków należy dodać środki przeciwdrobnoustrojowe: antybiotyki o szerokim spektrum działania (na przykład amoksycylina).

Medycyna ludowa

W leczeniu tradycyjnych metod, które stosuje się jako dodatkowe, wspomagające środki, preferowane powinny być napary z ziół, które mają działanie przeciwzapalne, otaczające. Rumianek wlew działa dobrze, co także łagodzi bolesne objawy, zmniejsza wzdęcia. Dzięki zmniejszeniu apetytu pomaga wlew piołunu, mniszka lekarskiego (z korzeni rośliny).

W przypadku remisji choroby zaleca się stosowanie wody mineralnej. Przy niskiej kwasowości powinieneś pić wodę alkaliczną przed posiłkami (15 minut). Przy zwiększonym wydzielaniu odpowiednich rodzajów wodorowęglanów, płyn powinien być wypijany na godzinę przed posiłkiem lub podczas pojawienia się zgagi. Ale przed użyciem butelka wody musi pozostać otwarta, ponieważ dwutlenek węgla stymuluje wydzielanie.

Zapalenie błony śluzowej typu B dobrze odpowiada na leczenie, a rokowanie choroby, gdy wszystkie zalecenia lekarskie i diety są przestrzegane, jest bardzo korzystne.

Przewlekłe zapalenie żołądka

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka jest stanem zapalnym błony śluzowej żołądka, który występuje pod wpływem czynników bakteryjnych, chemicznych, termicznych i mechanicznych. W wyniku zapalenia żołądka jest to naruszenie procesu trawienia (utrata apetytu, zgaga, odbijanie się, nudności, uczucie ciężkości i tępy ból w żołądku po jedzeniu), pogorszenie ogólnego stanu, zmęczenie, uczucie zmęczenia. Występują częste przypadki dalszego rozwoju i przejścia choroby od ostrego do przewlekłego stadium, występowanie wrzodów żołądka.

Przewlekłe zapalenie żołądka

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka jest długotrwałym, nawracającym stanem zapalnym. Wynikiem długiego przebiegu procesu zapalnego jest zwyrodnienie błony śluzowej, patologiczne zmiany w jego strukturze i atrofia elementów komórkowych. Gruczoły podśluzówkowe przestają funkcjonować i zostają zastąpione tkanką śródmiąższową. Jeśli na początku choroby spadek wydzielania żołądkowego i aktywność perystaltyczna nie są bardzo wyraźne, to w późnych stadiach przewlekłego zapalenia żołądka objawy te nasilają się.

Klasyfikacja

Przewlekłe zapalenie żołądka jest klasyfikowane w kategoriach:

  • anatomiczne umiejscowienie strefy zapalenia (antralne lub podstawowe zapalenie żołądka);
  • pochodzenie (bakteryjne, autoimmunologiczne, endogenne, jatrogenne, refluksowe zapalenie żołądka);
  • obraz histologiczny (powierzchowny, zanikowy, przerostowy);
  • stan czynności wydzielniczej (kwas nadtlenowy - zmniejszone wydzielanie, nadkwaśny - zwiększona tajemnica, z normalną funkcją wydzielniczą).
  • przewlekłe zapalenie żołądka typu A - pierwotne autoimmunologiczne zapalenie żołądka w obrębie dna żołądka (podstawa);
  • zapalenie żołądka typu B - antralne zapalenie błony śluzowej żołądka pochodzenia bakteryjnego;
  • typ C - refluksowe zapalenie żołądka.

Istnieją również określone przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, takie jak promieniowanie, alergiczne, limfocytowe, ziarniakowe. Zgodnie z etapem przewlekłego procesu zapalenie żołądka może przebiegać w stanie remisji lub zapalenia.

Etiologia i patogeneza

Współczesna teoria rozwoju najczęstszego przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka typu B (antral bakteryjne zapalenie żołądka) wskazuje na przyczynę jego występowania bakterii Helicobacter pylori, która zamieszkuje ludzki żołądek i dwunastnicę. Helicobacter pylori dotknął ponad osiemdziesiąt procent dorosłych na świecie. Infekcja w krajach rozwijających się jest nieco wyższa niż w krajach rozwiniętych. Najczęściej ta forma zapalenia błony śluzowej żołądka występuje u mieszkańców Ameryki Łacińskiej i Azji. Częstość występowania przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka tego typu nie zależy od płci, ryzyko rozwoju wzrasta wraz z wiekiem.

W praktyce klinicznej izolowane czynniki ryzyka rozwoju przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka: zewnętrzne i wewnętrzne.

Czynniki zewnętrzne:

  • naruszenie natury żywności (nieregularne posiłki, żywność o niskiej jakości, niedostateczne żucie, przekąski w drodze), niezdrowe nawyki żywieniowe (spożywanie dużych ilości pikantnych, smażonych, kwaśnych, wędzonych potraw), jedzenie bardzo gorących lub bardzo zimnych produktów;
  • niedostateczność funkcji żucia (choroby zębów, brak zębów, ograniczona ruchliwość stawu skroniowo-żuchwowego);
  • regularne spożywanie napojów alkoholowych (alkohol przyczynia się do zwiększonego wydzielania soku żołądkowego, a wysokie stężenie etanolu bezpośrednio wpływa na ścianę żołądka, powodując podrażnienie błony śluzowej);
  • Wieloletnie doświadczenie palenia, zwłaszcza regularny palenia na czczo wspiera pierwszy giperatsidozu, a następnie redukcję Endocrine gruczołów błony śluzowej i pogorszyć jego właściwości barierowych (ponadto, nikotyna zwiększa napięcie naczyń, spazmiruya małych naczyń włosowatych, które zaburza przepływ krwi w tkankach, w tym ścianka żołądka);
  • Jatrogenne przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka jest spowodowane długotrwałym stosowaniem leków, najczęstszym zapaleniem żołądka wywołanym przez leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
  • czynnik profesjonalny (produkcja szkodliwa): zapalenie błony śluzowej żołądka najczęściej rozwija się podczas pracy w warunkach dużego zapylenia, obecności zawieszonych substancji w powietrzu.

Czynniki wewnętrzne:

  • przewlekłe zapalenie jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, płuc;
  • zaburzenia endokrynologiczne (nadczynność i niedoczynność tarczycy, cukrzyca, zaburzenie syntezy kortykosteroidów);
  • zaburzenia metaboliczne (dna, insulinooporność, różnego rodzaju niedobory enzymatyczne);
  • zaburzenia oddychania i krążenia prowadzące do niedotlenienia tkanek (niewydolność płuc i układu krążenia);
  • wydalniczy awarii systemu prowadzi do dużej zawartości związków azotu we krwi - produkty katabolicznych (spadek wydalania tych substancji, zaczynają być przydzielane przez ściany przewodu żołądkowo-jelitowego, uszkadzając błonę śluzową);
  • przewlekłe zapalenie trzustki, zapalenia wątroby, marskości wątroby i inne choroby układu trawiennego przyczyniać się do zmian patologicznych w gruczołach żołądkowych zmieniony środa uszkadza błony śluzowe i prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego i zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego może spowodować zapalenie żołądka zwrotną (zapalenie błony śluzowej w rejonie odźwiernika spowodowane wrzenia pod chłodnicą zwrotną żółci z dwunastnicy;);
  • chorób autoimmunologicznych: zaburzenia immunologiczne, charakteryzuje się wytwarzaniem przeciwciał skierowanych przeciwko własnym tkankom organizmu (przeciwciała są skierowane do śluzówki komórek okładzinowych, które są odpowiedzialne za syntezę kwasu solnego z mukoprotein żołądka, a także dla żołądka składnik żołądka śluzu - współczynnik zamek).

Objawy

Najczęstszymi objawami zapalenia żołądka są uczucie ciężkości, ucisk w nadbrzuszu po jedzeniu, nudności, zgaga i tępy ból. Często pojawia się nieprzyjemny smak w jamie ustnej, zaburzenie apetytu. W badaniu - umiarkowany ból przedniej ściany jamy brzusznej w obszarze projekcji żołądka.

W pierwszych etapach funkcja wydzielnicza żołądka może być utrzymywana zarówno w normalnych granicach, jak i wzmacniana lub osłabiona. W miarę trwania choroby, z reguły zmniejsza się wydzielanie gruczołów, zmniejsza się kwasowość soku żołądkowego.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka jest zwykle powierzchownym zapaleniem błony śluzowej, bez wpływu na gruczoły i ich atrofię. Charakterystyka młodych ludzi jest częstsza u mężczyzn. Przy tym zapaleniu żołądka ból, często ciężki, podobny do ataku choroby wrzodowej, często pacjenci skarżą się na ciężkość w żołądku po jedzeniu, zgadze i kwaśnym odbijaniu. W nocy zwiększa się również produkcja soku żołądkowego.

W etiologii autoagresyjnej zapalenia żołądka początkowo stwierdzono objawy niedokrwistości makrocytowej związanej z niedoborem witaminy B12. Później objawów hematologicznych (zmęczenie, tachykardia, szum w uszach, zawroty głowy), aby dołączyć do manifestacji ze strony przewodu pokarmowego (utrata apetytu, utrata masy ciała, zaburzenia w funkcjonowaniu jelit, może być ból języka) oraz zaburzenia neurologiczne (osłabienie, rolety drętwienie kończyn, labilność psychiczna).

Komplikacje

Co do zasady przewlekłe zapalenie żołądka pogarsza się z czasem na skutek choroby wrzodowej (owrzodzenia błony śluzowej, istnieje ryzyko krwawienia, penetracji ściany żołądka).

Również ogniska przewlekłego stanu zapalnego mogą być złośliwe, a wynikiem może być rak żołądka lub nowotwór tkanki limfatycznej.

Diagnostyka

Rozpoznanie przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka obejmuje następujące etapy: pobieranie historii i badanie zewnętrzne, badanie fizykalne, diagnostyka endoskopowa (gastroskopia), badania laboratoryjne krwi i soku żołądkowego.

Badanie koncentruje się na stylu życia pacjenta, nawykach żywieniowych, spożywaniu alkoholu i paleniu. Gastroenterolog ujawnia dolegliwości, określa charakter dynamiki objawów. Badanie przedmiotowe może wykazać bladość skóry (szczególnie charakterystyczne dla autoimmunologicznego zapalenia żołądka z niedokrwistością), powonienie języka, nieświeży oddech i palpację - ból ściany brzucha w nadbrzuszu. Obraz endoskopowy daje wyobrażenie o lokalizacji zapalenia, jego nasileniu i głębokości. Aby wyjaśnić rozpoznanie i wykluczyć chorobę nowotworową, należy wykonać biopsję błony śluzowej z różnych części żołądka.

W badaniu krwi można zauważyć objawy anemii, które mogą być oznaką autoimmunologicznego zapalenia żołądka. W tym przypadku krew jest badana na obecność autoprzeciwciał. Istotne znaczenie w rozpoznaniu przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka ma również poziom gastryny, pepsynogenu (stosunek pepsynogenu I i pepsynogenu II) we krwi, zawartość witaminy B12 w surowicy. Określić poziom kwasowości soku żołądkowego (pH-metry). W celu ustalenia zakażenia H.Pylori produkuje badanie bakteriologiczne, test oddechowy, diagnostykę PCR.

Leczenie

Leczenie przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka obejmuje działania w kilku obszarach: korekta stylu życia (pozbywanie się złych nawyków, diety zgodnie z dietą), terapia farmakologiczna, fizjoterapia, ziołolecznictwo, a także kursy leczenia sanatoryjnego w celu konsolidacji remisji.

Pacjenci cierpiący na przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka z wysoką kwasowością zalecaną dietę numer 1 oraz w niedotlenione zapalenie żołądka - dieta numer 2. Zaleca się, aby jeść regularnie, stopniowo, aby uniknąć podrażnienia produktów śluzowych w diecie.

Leki stosowane w leczeniu zapalenia błony śluzowej żołądka.

  1. Leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego (receptory histaminowe H2-blokerów, inhibitory pompy protonowej). Blokery receptora histaminowego obejmują grupę famotydynową. Najskuteczniej blokują wydzielanie inhibitorów pompy protonowej gruczołów żołądkowych (omeprazol i leki z tej grupy), które są również koniecznie stosowane w zwalczaniu H.Pylori.
  2. Leki zobojętniające kwas wiążą kwas chlorowodorowy i zmniejszają aktywność pepsyny. Takie leki obejmują: fosforan glinu, lek złożony, który składa się z wodorotlenku glinu, wodorotlenku magnezu, sorbitolu.
  3. Preparaty gastroprotekcyjne. Obejmują one preparaty bizmutu posiadające osłonę i właściwości ściągających, oraz - wodorotlenek preparat alyuminiyav oktasulfitom połączeniu z sacharozą stosowane w leczeniu refluksowego zapalenia żołądka i posiadających właściwości ochronne dla żołądka niż rdzeń, zdolnych do adsorpcji, przeciwwrzodowy zobojętniającej działania i skutku.
  4. Do regulacji trawienia w leczeniu przewlekłego zapalenia żołądka stosuje się preparaty enzymatyczne, aby złagodzić skurcze i normalizować perystaltykę - przeciwskurczowe.
  5. Gdy H.Pylori jest zainfekowany, stosuje się leki przeciwbakteryjne do zwalczania: antybiotyki o szerokim spektrum działania, metronidazol, nitrofurany.

Techniki fizjoterapii są odpowiednie po ustąpieniu ostrych objawów i podczas remisji. Metody stosowane w przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka obejmują elektroforezę, fonoforezę, EHF, balneoterapię.

Wyróżnia się leczenie autoimmunologicznego zapalenia błony śluzowej żołądka. Podobnie jak w przypadku leczenia tego rodzaju przewlekłym zapaleniem żołądka najczęściej zadanie stymulowanie, zamiast obniżania aktywnością wydzielniczą błony śluzowej są stosowane substancje, które zwiększają kwasowość soku żołądkowego: kwas bursztynowy i kwas cytrynowy, witamina C i PP, sok z babki lancetowatej. Dieta zawiera pokarmy bogate w kwasy (żurawina, cytrusy, kefir, kiszona kapusta). Te leki i produkty stymulujące syntezę kwasu solnego są przepisywane do stosowania na pusty żołądek o zmniejszonym wydzielaniu, ale nie przy pełnej achlorhydrii.

Aby stymulować procesy regeneracji w błonie śluzowej żołądka, przepisuje się środki do regulacji metabolizmu tkankowego (inozyny, olej z dzikiej róży i rokitnika, steroidy i sterydy anaboliczne). Podobnie jak w przypadku innych typów przewlekłych nieżytów żołądka, preparaty enzymatyczne, gastroprotektor są przepisywane w terapii, a probiotyki (preparaty i produkty zawierające kultury lakto i bifidobakterii) są stosowane w celu poprawy trawienia. W autoimmunologicznym zapaleniu błony śluzowej żołądka, witamina B12 jest koniecznie objęta terapią, w leczeniu współistniejącej niedokrwistości megablastycznej.

Badanie kliniczne i rokowanie

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej żołądka powinni poddawać się badaniu profilaktycznemu dwa razy w roku w celu podjęcia w odpowiednim czasie działań terapeutycznych i poprawy jakości życia. Pacjenci z wysokim ryzykiem złośliwości (autoimmunologiczne, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, metaplazja śluzówkowa i dysplazja) powinni być regularnie poddawani badaniu endoskopowemu.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka z odpowiednią obserwacją i leczeniem nie prowadzi do znacznego pogorszenia jakości życia i skrócenia czasu jego trwania. Mniej korzystnym rokowaniem jest zanik atrofii śluzówki. Powikłania przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka mogą zagrażać życiu.

Perspektywa autoimmunologicznego zapalenia błony śluzowej żołądka zależy od stopnia niedokrwistości złośliwej. W przypadku ciężkiej niedokrwistości rokowanie jest niekorzystne i istnieje ryzyko dla życia. Również przy tej postaci zapalenia żołądka często rozwija się dysplazja śluzówki i tworzą się rakowiaki.

Zapobieganie

Podstawową profilaktyką przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka jest zdrowy tryb życia. Właściwe regularne odżywianie, rzucenie palenia i nadużywanie alkoholu, ostrożne stosowanie leków NSAID.

Wtórne środki profilaktyczne to eliminacja Helicobacter pylori i terminowa terapia zapobiegająca rozwojowi powikłań.

Nieżyt żołądka typu a, c oraz

Każde zapalenie żołądka obejmuje rozwój procesu zapalnego błony śluzowej żołądka, a czasami głębokich warstw jego ściany.

Przyczynami zapalenia błony śluzowej żołądka są różne czynniki. Do głównych objawów zapalenia błony śluzowej żołądka należy ból na czczo lub po jedzeniu, zaburzenia trawienia i ogólne pogorszenie.

Odmiany zapalenia żołądka i ich patogeneza

Współczesna klasyfikacja dzieli zapalenie żołądka na następujące typy, w zależności od przyczyn i mechanizmów patogenetycznych.

  1. Autoimmunologiczne zapalenie żołądka typu A. Proces ma pierwotny charakter autoimmunologiczny, często zlokalizowany w dnie żołądka. Proces zapalny w żołądku jest powodowany przez wytwarzanie przeciwciał wobec własnych komórek gruczołów ściennych żołądka. Podszewka komórek żołądka jest odpowiedzialna za syntezę kwasu solnego i poziom kwasowości soku żołądkowego.
  2. Typowe bakteryjne zapalenie błony śluzowej typu B wywoływane jest przez mikroorganizmy helikobakterii pylori. Postać choroby uważa się za powszechną. Toksyny bakteryjne powodują owrzodzenie ścian żołądka i proces zapalny. Nazwany głównym powodem rozwoju procesu zapalnego w żołądku.
  3. Zapalenie błony śluzowej żołądka typu C rozwija się z refluksem zwrotnym do żołądka z żółcią i soku dwunastnicy. Prowadzi to do uszkodzenia ścian żołądka. Niedostatkowi równowagi towarzyszy zapalenie żołądka w nadużywaniu alkoholu lub niektórych substancji medycznych lub chemicznych.

Przyczyną postaci zapalenia żołądka są czynniki dziedziczne, naruszenie diety i nadużywanie pikantnych lub słonych pokarmów.

Objawy kliniczne

Objawy kliniczne i rodzaje zapalenia błony śluzowej żołądka zależą od postaci choroby i mechanizmów patogenetycznych.

Autoimmunologiczne zapalenie żołądka typu A

Forma choroby nie jest zbyt rozpowszechniona. Z ustalonych przypadków zapalenia żołądka, zajmuje tylko 5%.

Przebieg przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka typu A przez długi czas przebiega bezobjawowo. Często pierwszym powodem pójścia do lekarza jest obraz anemii. W tym przypadku poziom hemoglobiny zmniejsza się pod wpływem niedoboru witaminy B12.

Pacjent zaczyna skarżyć się na zmęczenie i senność. Nerwy obwodowe są stopniowo zmienione, pacjent traci wrażliwość w kończynach dolnych i górnych. W języku jest uczucie pieczenia. Objawy dyspeptyczne zapalenia błony śluzowej żołądka są następujące:

  1. Ból brzucha jest nudny, po spożyciu jest ciężki.
  2. Nudności i wymioty.
  3. Nieprzyjemny smak w ustach.
  4. Belching, o zgrzybiałym zapachu i smaku. Czasami odbijanie zostaje zastąpione zgagą.
  5. Biegunka ustępuje miejsca zaparciom.

Obiektywne badanie ujawniło bladość skóry pacjenta. Żółknięcie twardówki spowodowane jest gwałtownym wydzielaniem żółci. Charakterystyczne zmiany widoczne są w języku - ciało staje się gładkie i lśniące. Z powodu niedoboru witaminy B12 koordynacja ruchów jest zaburzona. Dotknięta jest wrażliwość, zmienia się napięcie mięśni szkieletowych. Rozpoznanie "przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka" w tym przypadku jest dalekie od natychmiastowego.

Bakteryjne zapalenie żołądka typu B.

Postać zapalenia błony śluzowej żołądka jest uznawana za powszechną. Przewlekłe zapalenie żołądka typu B jest przewlekłym, nie zanikowym procesem. Patologiczny proces zwykle dotyczy antrum żołądka. Bakterie Helicobacter pylori działają jako czynnik wywołujący zapalenie żołądka. Często zapalenie żołądka typu B rozwija się w wrzody żołądka.

  1. Pacjent skarży się na wyraźny ból w nadbrzuszu. Ból jest gorszy na pusty żołądek iw nocy.
  2. Częstymi objawami są wymioty, po których następuje poprawa zdrowia.
  3. Odbijanie jest kwaśne i towarzyszy mu zgaga.
  4. Zaburzenia stolca są zwykle zaparcia.

Te kliniczne objawy są spowodowane zwiększoną wydzielniczą aktywnością żołądka. W wybranych przypadkach zapalenie żołądka typu B występuje bez ciężkich objawów klinicznych.

Refluksowe zapalenie żołądka typu C

Proces jest przewlekły. W tej postaci zapalenia żołądka występuje refluks powrotny z dwunastnicy jelita i soku trzustkowego, żółci. Pod wpływem agresywnych czynników chemicznych dochodzi do dystrofii i martwicy tkanek błony śluzowej żołądka. Nie zawsze jasność objawów klinicznych odpowiada zmianom patologicznym zachodzącym w żołądku. W niektórych przypadkach choroba przebiega bezobjawowo.

Charakterystyczne objawy zapalenia żołądka typu C to:

  1. Widoczna progresywna utrata wagi pacjenta.
  2. Częste wymioty z żółcią.
  3. Uczucie ciężkości w rejonie nadbrzusza, niezależne od przyjmowania pokarmu przez pacjenta.
  4. Uczucie w ustach goryczy i nieprzyjemny smak.
  5. Częsta zmiana biegunki i zaparcia.
  6. Obrzęk jelita.
  7. Wzdęcia.

Zasady leczenia

Wymienione postacie zapalenia błony śluzowej żołądka różnią się znacznie między sobą pod względem podejścia terapeutycznego.

Leczenie każdej formy odbywa się kompleksowo i regularnie. Czynniki zewnętrzne wywołujące zapalenie żołądka są z konieczności wykluczone. Obejmuje to palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu, nadmierne ćwiczenia oraz naruszenie diety i diety. Objawy i leczenie choroby zależą od rodzaju postaci klinicznej.

Leczenie zapalenia żołądka typu A.

Współczesna medycyna nie przewiduje specjalnych terapii dla wskazanej postaci choroby. Do niedawna lekarze zalecali pacjentowi terapię zastępczą, jeśli u pacjenta wystąpiły ciężkie zaburzenia dyspeptyczne.

Jeśli u pacjenta występuje przewlekłe zapalenie żołądka typu A i niewydolność wydzielania trzustki, dana osoba otrzymuje specjalne enzymy trzustkowe. Na przykład pankreatyna, mezim lub festal.

Jeśli badanie ujawniło kliniczny obraz niedokrwistości megaloblastycznej, wymagane jest leczenie zastrzykami witaminy B12. Takie leczenie jest przewidziane na całe życie.

Leczenie zapalenia żołądka typu B.

Istnieje wiele schematów leczenia zapalenia błony śluzowej żołądka typu B. Obejmują one leki przeciwbakteryjne, inhibitory pompy protonowej. Przebieg leczenia trwa od tygodnia do 10 dni. Kurs obejmuje klarytromycynę, tetracykliny, amoksyklaw, metronidazol.

Zgodnie z drugim schematem stosuje się antybiotyki, środki przeciwdrobnoustrojowe, takie jak metronidazol, preparaty bizmutu, środki powlekające, inhibitory pompy protonowej. Nieco rzadziej stosuje się środki przeciwhistaminowe, co prowadzi do zmniejszenia produkcji kwasu solnego.

Znaczenie diety, fragmentacja i regularność jedzenia, unikanie złych nawyków.

Terapia z zapaleniem żołądka typu

Lek Imodium jest skuteczny w leczeniu wskazanej postaci zapalenia żołądka.

Ogólny kierunek terapii lekowej ma na celu poprawę ruchliwości żołądka i jelit. Lek Motilium jest przepisywany trzy razy dziennie.

Uważa się, że neutralizuje agresywne działanie żółci na błonę śluzową żołądka. W tym celu lekarz przepisuje lek kolestyraminowy. Równolegle do ochrony błony śluzowej powołuje się Maalox lub Fosfalyugel. Jeśli u pacjenta występuje zwężenie bliznowate światła dwunastnicy, wskazane jest leczenie chirurgiczne.

Malignizacja, złośliwa degeneracja zapalenia żołądka staje się bezpośrednim wskazaniem do leczenia chirurgicznego. Względne wskazania są uznawane za powikłania zapalenia żołądka i wrzodu żołądka.

Leczenie i terapia dietetyczna

Rozpoczynając leczenie chorób przewlekłych żołądka, należy pamiętać o przestrzeganiu reżimu odpoczynku i jedzenia. Główny wymóg - odrzucenie złych nawyków - palenie, alkohol. Równie ważne jest, aby w pełni się zrelaksować i uniknąć zaburzeń związanych ze stresem. Przyjmuje się, że aktywność fizyczna jest umiarkowana. Jeśli zajdzie taka potrzeba, lekarz prowadzący zaleci leki przeciwdepresyjne lub uspokajające i zaleci konsultację psychoterapeuty.

Jedzenie powinno być ułamkowe i często. Objętość każdej porcji nie powinna przekraczać 200 gramów jedzenia. Nie mniej ważne dla szybkiego powrotu do zdrowia są spacery na świeżym powietrzu i pełny sen przez co najmniej 8 godzin.

Dieta dla zapalenia błony śluzowej żołądka powinna być zrównoważona i kompletna. Etap zaostrzenia narzuca ścisłe ograniczenia do okresów głodu w pierwszych dniach. Ponadto, gdy stan poprawia się, należy stopniowo zwiększać dawkę kosztem półpłynnych, gotowanych lub parowych potraw.

Menu na zapalenie żołądka typu A

Menu tej formy choroby składa się z:

  1. Dania z gotowanej ryby lub chudego mięsa.
  2. Zupy w bulionie warzywnym, grzybowym lub chudym mięsnym.
  3. Warzywa surowe, pieczone lub gotowane. To samo dotyczy owoców.
  4. Niezbyt pikantne, niskosolone odmiany sera.
  5. Szynka o niskiej zawartości tłuszczu i śledź solony, który przed spożyciem należy zamoczyć w zimnej wodzie.
  6. Kissel i kompoty. Broth biodra.
  7. Soki niektórych owoców lub warzyw.
  8. Suche ciastka, wczorajszy czerstwy chleb, krakersy.

Następujące dania są przeciwwskazane w autoimmunologicznym zapaleniu żołądka:

  1. Smażone jedzenie.
  2. Pikantne i słone potrawy.
  3. Ryby lub konserwy mięsne.
  4. Smażone placki, świeżo upieczone ciasto.
  5. Dania na zimno - napoje gazowane. Lody
  6. Alkohol wszelkiego rodzaju.

Dieta dla nieżytu żołądka typu B.

  • Świeże mleko od krowy lub kozy.
  • Produkty mleczne - kremowy lub niskotłuszczowy twarożek.
  • Miękkie słodkie owoce - gruszka, banan, jabłka, persimmon.
  • Owsianka ze zbóż o różnym stopniu rozdrobnienia.
  • Warzywa gotowane lub duszone, a także pieczone.
  • Niskotłuszczowe odmiany ryb lub mięsa gotowane, parowe lub pieczone.

Zabronione stosowanie w czasie nieżytu żołądka:

  • Bogate buliony z tłustych ryb lub mięsa.
  • Czy to słone dania wędzone, a także pikantne i smażone.
  • Marynowane warzywa lub surowe.
  • Świeży chleb, babeczki, bułeczki.
  • Zimne napoje.

Dieta typu C

W tej postaci choroby głównym celem diety jest ochrona błony śluzowej żołądka. Jedzenie w żadnym wypadku nie powinno mieć traumatycznego wpływu na błonę śluzową. Konieczne jest wyłączenie z diety grubej żywności, smażonej i twardej żywności. Wszystkie produkty muszą być przygotowane w postaci półpłynnej. Najbardziej przydatne mogą być półpłynne zupy.

Zalecane do użycia:

  1. Twarożek w beztłuszczowej i zmielonej formie.
  2. Gotowane jaja kurze.
  3. Owsianka, gotowane w wodzie, i jak powinno się gotować.
  4. Przecier warzywny.
  5. Kotlety parowe i suflet.

Po usunięciu stanu ostrego do menu wprowadzane są stopniowo warzywa i owoce, kompoty i galaretki.

Nie zaleca się spożywania smażonych i tłustych potraw, pieczywa, wszystkich słodyczy, w tym miodu i dżemu.